Wstęp:

Słowo gynandromorf pochodzi z j. greckiego: gyna oznacza kobietę, andro oznacza mężczyznę, a morf formę. Gynandromorf jest to zwierzę będące w połowie samicą, a w połowie samcem. Zwierze takie posiada zarówno męskie jak i żeńskie narządy płciowe oraz często wykazuje cechy charakterystyczne dla dymorfizmu płciowego, np. różnice w kolorze/wzorze, różnice dotyczące czułek, skrzydeł, pazurów czy rogów. Gynandromorfizm jest to rzadka przypadłość genetyczna występująca u owadów, pajęczaków i krabów – nie ma ona nic wspólnego z hermafrodytyzmem.

Wczesne przypadki gynadndromorfów:

Gynandromorfy często nie mogą funkcjonować ani jako samice, ani jako samce. Znany jest jednak przypadek kraba, kiedy to samica złożyła jaja. Krab stracił te jajka, ale grupa naukowców zdołała uratować kilka z nich, z których później rozwinęły się w pełni sprawne osobniki.

Więcej przypadków gynandromorfizmu zaobserwowano u motyli, straszyka olbrzymiego - Heteropteryx dilatata, liśćca dwuokiego - Phyllium bioculatum, karaczana madagaskarskiego - Gromphadorhina portentosa, chrząszcza - Mecynorhina polyphemus confluens, konika polnego - Tropidacris collaris.

Poecilotheria ornata – gynandromorf:

Czy gynandromorfizm może występować u ptaszników? Tak, dlaczego nie…

Mój kolega, który posiada ten dziwny okaz zadzwonił do mnie i powiedział, że jego P. ornata wygląda naprawdę dziwnie. Wyjaśnił, że połowa jego pająka ma normalne wzory i kolory, podczas gdy wzory na drugiej połowie nie są tak wyraźne i są „brązowawe”. To przywiodło mi na myśl gynandromorfizm, o którym czytałem wcześniej. Kolega przyniósł do mnie ten okaz, który zbadałem i sfotografowałem.

Jak wszyscy doskonale wiemy, niedawno pojawiło się wiele odmian barwnych, różniących się np. kolorem/wzorem na odwłoku (aetae ???). Ten okaz był jednak niezwykły. Według mnie nie ma żadnych wątpliwości, że mój kolega jest posiadaczem gynandromorfu P. ornaty.

Zarówno brzuszna jak i grzbietowa część posiada cechy charakterystyczne dla dymorfizmu płciowego. Sprawdziłem również brzuszną część odwłoka i okazało się, że otwór płciowy także się różni i ma inną grubość. Żeńska część była jaśniejsza i bardziej otwarta, a część męska była mniejsza i bardziej zamknięta. Niestety nie udało mi się zrobić żadnego dobrego zdjęcia.

Podłoże genetyczne:

Nie będę rozwijał tego tematu… Mam w domu kilka prac na temat gynandromorfizmu, ale jest to zbyt skomplikowane i złożone zagadnienie, żeby wyjaśniać je w tym miejscu. Są to opisy dotyczące genetyki, komórek, chromosomów, autosomów itp. Prace te wyjaśniają w najmniejszych szczegółach jak powstaje gynandromorf.











Tutaj możecie przeczytać artykuł w wersji oryginalnej.

ZAPRASZAMY RÓWNIEŻ DO ODWIEDZENIA STRONY INTERNETOWEJ AUTORA POWYŻSZEGO ARTYKUŁU!!!

Tłumaczenie: Paweł HeavyPaul Ignac

Serwis Bestiae.pl posiada pozwolenie na tłumaczenie i publikowanie powyższego artykułu